Klacht/advies Inloggen

Blog 3 – kindertaart

Het is maandagmiddag en ieder moment kan het busje voorrijden waarmee Chris ( 8 jaar) wordt gebracht na een dag school. Chris gaat naar Speciaal Onderwijs in de stad vlakbij mijn dorp. Hij komt al bij mij in de opvang vanaf dat hij 6 maanden jong was. We hebben heel wat met elkaar meegemaakt en ik ben nog steeds erg blij dat hij bij mij komt. De bus rijdt voor en de schuifdeur gaat met een knal open. Oei, daar is wat aan de hand. Chris kan maar net de bus uitkomen en er wordt met tassen gegooid en een ander kind slaat nog eens met een tas tegen het hoofd van Chris. Heftig zeg. Hij begint op de oprit van ons huis al te mopperen. Zegt gedag, gaat op de trap zitten om zijn schoenen uit te doen en kijkt sip.

Als Chris niet wil dat je over dat wat je hebt gezien, begint na te vragen, gaat hij uit zichzelf al het e.e.a. over school vertellen. Op de school van Chris kan het soms voor Chris heftig zijn. Hij heeft een groot rechtvaardigheidsgevoel en dat speelt hem weleens parten. Hij reageert dan soms iets te heftig volgens anderen. Chris verteld over een gymles die wat uit de hand liep. Ze hadden op de bank moeten zitten wat natuurlijk erg ‘stom’ is. Hij heeft wat moeite met zijn tranen zie ik al. Hij is groot voor zijn leeftijd en ik sla een arm om hem heen. Zo’n gebaar maakt Chris al wat rustiger.

Zoals altijd gaan we eerst even wat drinken. En natuurlijk er wat bij. Het is rustig vandaag in de opvang. Er is op dit moment alleen nog een baby die lekker in zijn bedje ligt te slapen. Chris vraagt wie er zijn vandaag en waarom het er zo weinig zijn. Ik geef uitleg over de flexibiliteit van de opvang en dat er nog boven een kindje ligt te slapen. Ik bemerk dat er wat is, wat Chris eigenlijk met mij wil delen. Hij kan alleen niet zo goed uit zijn woorden komen. Met horten en stoten komt er een voorval uit de klas naar voren waarbij Chris zich vreselijk onheus bejegend voelt. Er blijft veel onrust in het hoofd van Chris zitten.

Chris we gaan een spelletje doen!

Chris houdt van spelletjes. Het liefste spelletjes waarbij hij wint. Ik haal het spel Schatgravers tevoorschijn. Dit is een spel dat zowel voor jonge als wat oudere kinderen gebruikt kan worden. Ook kun je het een op een doen of met meerdere.

Er moeten 5 kaarten gepakt worden en steeds na een opdracht mag je andere kaart pakken en op deze kaarten staan kwaliteiten. Langzamerhand liggen er prachtige kwaliteiten van jezelf op tafel. Daar mag je trots op zijn. Het is een interactief spel en dat is bij alle kinderen fijn en zeker bij kinderen die niet zo goed stil kunnen blijven zitten. Chris moet tekenen, wat uitbeelden, nadenken, dingen zeggen, ga zo maar door. Het blijft voor Chris fijn en hij wordt steeds rustiger en verbaasder dat hij zoveel mooie kwaliteiten heeft. En als ik ook tegen hem zeg dat hij een prachtige knul is, die ik erg lief vind, is hij helemaal gelukkig.

Met name de wat ‘oudere’ kinderen uit de opvang vinden het fijn om dit soort spellen met mij te doen. Ze worden er rustig van en dat vinden ze een fijn gevoel. Ik kan direct inspelen op de onrust van het kind als er wat vervelends gebeurd en daar word ik ook weer blij van. I love my job!

Daphne Swart-Bakkers

Kindercoach en gastouder